De tweede week heeft er waarschijnlijk meer kilometers op zitten dan ik als beginnende bestuurder ooit in Europa heb gereden. We vertrokken voor een week op de Garden Route. Dat is een toeristische kustroute van Mossel Bay tot Tsitsikamma. Reisduur Cape Town – Mossel Bay: 5 uur.
Op de Garden Route zie je adembenemende landschappen en doe je de coolste activiteiten. Van skydiven (jaja ik ook), bungeejumpen (neenee ik niet), kanoën in een natuurpark, adventure tour in Cango Caves, paardrijden, safaritocht en op café gaan tot vlooienmarkten aflopen en film kijken op een regenachtige namiddag. Niet alle dagen waren even spectaculair (2 dagen met slecht weer), maar al bij al hebben we veel kunnen doen.
Vooral het skydiven zal me bij blijven. Wat een ervaring en wat een kick! Toen ik weer op de grond stond wilde ik meteen weer de lucht in. Enkel jammer van het dure prijskaartje… 160 eurootjes om je leven te wagen. Once in a lifetime en hopelijk ooit nog eens! Dat was al onze laatste dag op de Garden Route en erna was het tijd om eens een kijkje te nemen bij de hoogste bungeejump bridge ter wereld. Wat een gevaarte zeg. We parkeerden, gingen naar de view site en kwamen tot de vaststelling dat we net over diezelfde brug hadden gereden. Onder het wegdek is een hele bungeejumpinstallatie en is iedereen druk in de weer om iedereen de kick van hun leven te bezorgen. Iets voor mij? Dacht het niet! Inge daarentegen dacht er anders over.
“Germine, ik wil dat doeeeen!” Ah nee, ik wist het hé.
“Uhm ik echt niet, skydiven oke maar van een brug springen. Neenee en mijn geld, mijn geld is op! Maar weet je wat, ik zal bungeebuddy zijn.”
Voor 70 rand (8 euro) mocht ik figuurlijk en bijna letterlijk (jaja Inge ik zag het angstzweet wel) haar handje vasthouden tot aan de sprong. Ik kreeg er zelf haast een stresaanval van. Tja getekend en betaald, wordt mevrouw toch wel ‘een beetje’ bang. Ik kon het haar niet kwalijk nemen, er is een reden waarom ik me niet te pletter wil storten vanaf een brug ;-) Hop dan uiteindelijk de sprong (het was een mooie jump) en na 5 minuten staat de waaghals weer terug op de brug. Verbouwereerd en met een enorme adrenalinestoot. Hmm nu werd ik toch wel een beetje jaloers. Maar no regrets, mijn geld is bijna op dus spijt is hier niet op z’n plaats. Ondanks dat ik niet had gesprongen vond ik het toch al een hele ervaring om op de hoogste bungeejump bridge te hebben gestaan. Tijdens het hele gebeuren hangt er een heerlijke sfeer en er is zelfs een dj om de jumpers wat te helpen ontstressen. Tja, die Zuid-Afrikanen weten nu eenmaal verdraaid goed hoe ze sfeer moeten scheppen…
Ondertussen zijn we weer bijna een week verder en is het spectaculaire gevoel dan ook weer verdwenen. De Belgische bezoekster is dinsdag weer naar huis vertrokken. Gisteren is mijn kamergenootje naar Duitsland terug gekeerd en Cape Town loopt steeds meer leeg. Tenminste door de vele vertrekkende studenten. De WK-supporters echter beginnen aan hun opmars naar het land en dus ook de hoofdstad. Afscheid nemen wordt elke keer zwaarder, maar we blijven sterk. Over minder dan 4 weekjes is het ook mijn beurt om mijn grote liefde vaarwel te zeggen. Ik zal dan hopelijk weer de Gentse grond kussen. Tot dan gaat alles hier z’n gangetje en heb ik nog 3 weken stage te gaan. De ervaring loopt op z’n einde, zeer gek om te beseffen maar nog wel eventjes tijd om te genieten.
Adieu en tot de volgende update die hopelijk minder lang op zich laat wachten :-)
Greetings Germine
No comments:
Post a Comment