Avontuurlijke toeren

Nooit gedacht dat ik gisteren misschien zou moeten ‘vrezen’ voor mijn leven. Ik had met een huisgenoot afgesproken om een uitje te maken, maar wisten nog niet naar waar. Toen kreeg ik plotseling een brochure van abseilen in mijn gezicht gedrukt. Eerst niet helemaal zeker, maar dan toch de uitdaging aangegaan.

De Tafelberg is blijkbaar het hoogste commerciële abseilpunt ter wereld. Eerst met de kabelbaan naar boven en van het adembenemende uitzicht genoten. Nooit gedacht dat ik verliefd kon worden op een uitzicht, maar in Kaapstad is het toch wel liefde op het eerste gezicht geweest. Oehs en aahs ontsnapten ons en de camera’s genoten evenveel van het uitzicht. Waar ter wereld vind je nog een plaats waar twee oceanen, een enorme berg en stad samenkomen?

Terug naar ons ‘dodelijke’ avontuur. Rustig ondergingen we de briefing en korte klautertocht naar de ‘ledge’. Nog wat laatste berichtjes de wereld insturen, je weet maar nooit dat je toch te pletter slaat tegen de rotsen :p Het is 112 meter hoog en de moed zakte me al gauw in de schoenen. Ik heb Mohammed – huisgenoot - wel tien keer gezegd dat ik hem haat en het zijn schuld was dat ik de afgrond inkeek. Op dat moment gierde de adrenaline door mijn lichaam en daar gingen we, hop naar beneden. Mohammed ging een stuk sneller dan mij en aan het begin heb ik heel wat geroepen. Op een gegeven moment vond ik de moed om eens goed naar beneden te kijken en zoiets wil ik zeker nog eens herbeleven. Na vijf minuten – het leek wel een eeuwigheid – was het dan eindelijk voorbij en raakte ik met mijn voetjes weer de vaste ondergrond. Ik heb er absoluut geen spijt van, maar het is wel het engste wat ik ooit heb gedaan. Voor 60 eurootjes konden we onze bijna-dood tegemoet gaan en het was toch wel het geld waard. Misschien binnenkort ook een bungeejump of skydive? Daarvoor moet ik eerst nog meer moed verzamelen..

De rest van de middag hebben we de berg naar beneden gehiked. Een van de makkelijkere routes en onderweg passeerden ons heel wat hikers die nog naar de top moesten. Dat ben ik over een paar weken zeker ook van plan, veel bevredigender dan met de kabelbaan. De tocht naar beneden duurde toch ook zo’n 1,5 uur en onderweg heb ik typisch genoeg mijn voet omgeslagen. Resultaat: een verstuikte enkel. Dat is zeer irritant want er moet hier zeer veel heen- en weer gelopen worden. Voor de rest was het een heerlijke dag met fenomenale uitzichten en de warme zon op ons gezicht.

Cape Town is growing on me. Het is een fantastische stad die echt alles heeft: natuur, stranden, Tafelberg, stadsleven, enz. Na bijna twee weken ben ik het hier redelijk gewend geraakt en alles bevalt zeer goed. Het enige nadeel is dat het ’s avonds nogal gevaarlijk is om alleen buiten te komen. Als je geen auto hebt, beperkt dat nogal je mogelijkheden om echt iets te doen of ergens naartoe te gaan. In mei huur ik normaal gezien een autootje en zullen we zeker ook eens de regio rond Kaapstad gaan verkennen. Want Zuid-Afrika is natuurlijk niet enkel Kaapstad.

Zo mensjes, tot de volgende post. Zoals jullie zien heb ik eindelijk wat foto's geüpload. De eerste sfeerfoto's van mijn ervaringen :-)

Tot ziens!