Voetenwerk

Dag 2 in Kaapstad was al wat productiever dan de eerste.
Gisteren kwam ik namelijk om 11u aan op de luchthaven terwijl ik de dag ervoor rond 13u 's middags thuis was vertrokken. Slaapgebrek was dus de boodschap maar dat is ondertussen al redelijk ingehaald.

De komende week zal er veel nieuws op me afkomen en gisteren was dat natuurlijk de kennismaking met de stad en mijn huis voor de komende vier maanden. Het is een 'zot' (voor de Vlamingen onder jullie) huis en ik deel een ruime kamer met een Duits meisje. Er bevindt zich ook een Belgisch meisje in het huis waar ik dan graag snel wil mee socializen. Het huis heeft alle voorzieningen en comfort dat een mens nodig kan hebben. Er is zelfs een kleine kat aanwezig die de stilte opvult als iedereen op pad is. Over de beveiliging valt ook niet te twisten. Met twee geautomatiseerde poorten en tralies voor de ramen, hoeven we ons volgens mij niet veel zorgen te maken.
Het comfort gaat van een warme douche en hypermoderne keuken tot een televisie met dvd-speler. De vraag rijst naar boven of ik echt wel in Afrika ben. Ja toch zeker wel want een blik op de straten laat meer zwarten (is dat het politiek-correcte woord?) zien dan in de gemiddelde Europese stad. Jep het blijven grotendeels de donkere mensen en kleurlingen die overheersen. Blanken lijk je dan ook meer te zien in chique auto's en chique wijken.

Vandaag me dus goed uitgeslapen en op het gemakje richting Cape Town city centre getrokken. De minibus is een waar Afrikaans fenomeen. De chauffeur focust zich op het verkeer terwijl een soort ronselaar passagiers probeert te trekken. Het is een makkelijker vervoersmiddel dan een gewone bus en gaat ook sneller. Mijn huis bevindt zich in de Kaapse buitenwijk Observatory en is zo'n 20 minuten rijden van het centrum. Ik heb vooral voetenwerk verricht in het centrum en geprobeerd om tot aan de Tafelberg te raken, maar dat is te voet nogal een opdracht. De overweldigende natuur is dus voor later deze week.

Morgen moet ik 's middags naar mijn stageplaats voor een korte kennismaking en dinsdag begin ik effectief bij het tijdschrift. Ik ben eens benieuwd wat dat zal geven. Blijkbaar is er ook een ander Nederlandse stagaire dus dat kan nog leuk worden. Voor de rest wordt het grotendeels afwachten en probeer ik mensen te leren kennen. Strakjes ga ik iets eten en drinken met mijn Duitse kamergenote. Socializen is de opdracht de eerste paar weken en dat zal ik zeker doen. Ik zal mijn best doen deze blog wat te onderhouden en regelmatig een stukje te plaatsen.
Foto's volgen ook nog.

Zo, tot ziens en salut!

Greets,
Germine